Wyszukiwarka
Wyniki wyszukiwania: Dominika Kopańska
Już 3 grudnia, w Międzynarodowy Dzień Osób z Niepełnosprawnością, odbędzie się III Kongres Inclu(vi)sion: tworzymy rynek (współ)pracy oraz II Wirtualne Targi Pracy, organizowane przez Fundację Aktywizacja. Tegoroczna edycja odbędzie się online, co pozwala uczestniczkom i uczestnikom z całej Polski i zagranicy na wygodny udział w panelach eksperckich, warsztatach, interaktywnych spotkaniach i sesjach Q&A.
Inf. pras; Fundacja Aktywizacja
W najnowszej wideorozmowie przenosimy się do wyjątkowej przestrzeni Teatru Powszechnego, gdzie rozmawiamy o niezwykłej formie sztuki – poezji migowej. Naszym gościem jest Adam Stoyanov – poeta, performer i propagator kultury Głuchych.
Dominika Kopańska
Polski język migowy (PJM) wciąż zdobywa należne mu miejsce w przestrzeni akademickiej i społecznej. Jakie wyzwania towarzyszą jego badaniu, nauczaniu i popularyzacji? Jak wygląda sytuacja Głuchych w Polsce i co jeszcze można zrobić, by zwiększyć świadomość na temat ich języka i kultury? Na te pytania odpowiadają eksperci: prof. UW dr hab. Paweł Rutkowski – językoznawca, zajmujący się badaniem PJM na Uniwersytecie Warszawskim, oraz Marek Śmietana, głuchy lektor PJM – z powołania!
Na początku swojej drogi Piotr Skiba łączył przygodę z ceramiką ze studiowaniem geografii i ochrony środowiska. Miał wiele przeszkód, ale też chwil zwątpienia, bo jego lokalna społeczność niezbyt poważnie przyjęła pomysł stworzenia pracowni garncarskiej. Dziś potrafi o sobie powiedzieć, że jest „trochę z siebie dumnym” garncarzem z powołania, a o swoich pracach – że są bardzo dobre. ponadto chętnie opowiada o pięciu żywiołach garncarstwa, o relacji mistrz–uczeń, byciu garncarzem nie z krwi i kości, o tajemnicy, którą garncarze często zabierają do grobu, oraz o tym, że pasje ani marzenia nie mają wieku.
Jak powstają nasze media? Jak to „jak”? „Się siada i się pisze” – chyba każdy dziennikarz/redaktor słyszał taką opinię o swojej pracy. Prawda jest na szczęście zupełnie inna. Tworzenie tekstów (a także zdjęć i grafik) to żmudna praca, mająca niewiele wspólnego z nagłym przypływem natchnienia, a dużo więcej z drobiazgowym gromadzeniem faktów i ich weryfikacją, odbywaniem licznych rozmów i komponowaniem tekstu tak, by był rzetelny, obiektywny, a zarazem ciekawy i przyjemny.
Konkurs „Miss i Mister Deaf” organizowany jest w Polsce od 21 lat, a jego celem jest wyłonienie najpiękniejszej osoby, która będzie reprezentować kraj w dalszym etapie konkursu, Miss i Mister Deaf Universe. Jednak kolejna edycja będzie niosła zupełnie inne przesłanie. Jakie są to zmiany i czemu mają one służyć? Dlaczego uroda w konkursie nie będzie głównym wyznacznikiem piękności? I wreszcie, jakie znaczenie ma konkurs przede wszystkim dla samej zwyciężczyni i zwycięzcy Miss i Mister Deaf Poland?
“Leśne sprawy Misia Adwokata” i “Leśne Sprawy Misi Adwokatki” to książki dla dzieci, przed którymi stoi ważne zadanie: edukacja prawna najmłodszych i budowanie społeczeństwa obywatelskiego. Dzięki lekturze dzieci dowiadują się kim jest adwokat, jak wygląda rozprawa w sądzie, jakie przysługują im prawa? Poprzez bajki adwokaci pokazują wymiar sprawiedliwości w przyjazny dzieciom sposób, ale także budują podstawy społeczeństwa obywatelskiego. Bajka „Leśne sprawy Misia Adwokata” dzięki współpracy Naczelnej Rady Adwokackiej i Towarzystwa GEST została przetłumaczona na polski język migowy.
„Be my eyes” (pl. „Bądź moimi oczami”) to duńska aplikacja mobilna, której celem jest pomoc osobom niewidomym i słabowidzącym w rozpoznawaniu przedmiotów i radzeniu sobie w codziennych sytuacjach. Łączy ona osoby niewidome i słabowidzące z wolontariuszami, firmami na całym świecie, poprzez wideo na żywo i sztuczną inteligencję. W sytuacji, gdy osoba niewidoma lub słabowidząca wysyła prośbę o pomoc, aplikacja zawiadamia o tym grupę wolontariuszy. Następnie łączy ona osobę, która tej pomocy potrzebuje z wolontariuszem. Połączenie odbywa się w formie audio - wideo, w wielu językach, w tym w języku polskim.
Festiwal Clin d’oeil uznawany jest za najważniejsze wydarzenie w społeczności osób g/Głuchych z całego świata! To idealna okazja do tego, by spotkać się z g/Głuchymi z różnych krajów, poznać ich kulturę, ale też móc zobaczyć ją na żywo, więc warto z takiej możliwości skorzystać! Jeśli chodzi o dostępność festiwalu, to był on dostępny w LSF (francuski język migowy) i IS (międzynarodowy migowy).
Wyobraźmy sobie następujące sytuacje: siedzimy w fotelu, oglądamy ulubiony film i nagle czujemy uderzenie, padają obelgi w naszą stronę, rozlega się płacz, czujemy ból, jesteśmy ofiarami przemocy fizycznej i psychicznej. Albo składamy dokumenty do szkoły teatralnej, marząc, by zostać aktorką lub aktorem, ale nie dostajemy się, ponieważ jesteśmy osobami g/Głuchymi, a jednym z wymogów jest posiadanie dobrego słuchu.
Nazywam się Dominika Kopańska. Jestem doktorantką IV roku filozofii w UMCS. Jestem też osobą słabosłyszącą i w ramach doktoratu zajmuję się analizą tego, w jaki sposób osoby słabosłyszące opisują same siebie. Obecnie zbieram właśnie takie opisy. Dlatego też zwracam się do Ciebie z prośbą o przygotowanie takiego opisu samej siebie/samego siebie.
Ludziom zmagającym się z chorobami rzadkimi często towarzyszą bezsilność i postawa poddania się, ponieważ nie otrzymują wiedzy, wsparcia i ratunku. Paradoksalnie jednak diagnoza przynosi rodzinie ulgę, mimo że po niej nadchodzą przerażenie i pytania: jak i gdzie się leczyć i jak z tym żyć na co dzień?
Ludziom zmagającym się z chorobami rzadkimi często towarzyszą bezsilność i postawa poddania się, ponieważ nie otrzymują wiedzy, wsparcia i ratunku. Paradoksalnie jednak diagnoza przynosi rodzinie ulgę, mimo że po niej nadchodzą przerażenie i pytania: jak i gdzie się leczyć i jak z tym żyć na co dzień?
Konkurs dla dziennikarzy, zorganizowany w ramach kampanii społecznej Fundacji Avalon został rozstrzygnięty! A wśród 3 laureatów znalazła się nasza redakcyjna koleżanka: Dominika Kopańska z wywiadem z Anną Dzieduszycką pt. „Cześć, Anka, zagraj karła!”!
Rozmawiamy o pragnieniach, pasjach, miłości, ale też sinusoidzie, która czasem w życiu płata figle. Jak poczuć psychiczną gotowość do tego, by odnaleźć się w życiu po trudnych doświadczeniach? Co zrobić z tym, co otrzymuje się od życia? Jaką rolę w tym odgrywa otwartość na świat?
Kawa, papieros i rozmowa nie tylko o filmie Sukienka, ale też o otwartości na inność, różnorodności, asertywności i trudnościach. O pierwszych krokach w aktorstwie, odrzuconej roli i emocjach podczas spotkań z ludźmi.
Niezwykle uparta Tereska, Antek, Artur i Edyta, to niezwykle silna i mocno dopingująca się nawzajem rodzina, której oprócz aktywności sportowej towarzyszy - mózgowe porażenie dziecięce (MPD). Jak oswoić niepełnosprawność, która jest niczym zielony, zły smok? Jak wygląda historia gry komputerowej, którą dla swojej siostry, stworzył 15 letni Antoni? Wreszcie – dlaczego tak ważna jest pamięć i pielęgnacja o potrzeby małżeńskie, rodzinne, a przede wszystkim o potrzeby dziecka?
„Mam marzenie, by biegać” – mówi 5,5-letnia Oliwia, z pięknymi oczami i włosami, szerokim uśmiechem, pewnością siebie, dojrzałością, ale też niezwykłą ciekawością świata. Towarzyszą jej też pewne ograniczenia: wózek i SMA – rdzeniowy zanik mięśni. Obok Oliwii w każdym momencie życia są obecni oni – wspierający, dopingujący i mocno kochający rodzice i rodzina. Jakie Oliwia ma marzenie i dlaczego nie można jej zabierać zabawek? I skąd pomysł, by założyć TikToka o nazwie SMAkOlisia?
Wyobraźmy sobie świat, w którym my wszyscy bez względu na sprawność czy niepełnosprawność, mamy pełną dostępność, dzięki której bez najmniejszego problemu odnajdujemy się w otaczającej nas rzeczywistości. Co w sytuacji, gdy ta dostępność w pewnym momencie życia może zostać nam całkowicie zabrana? A co, gdy taka sytuacja dzieje się już teraz? Jak wyglądała dostępność w ubiegłych Wyborach Parlamentarnych? Przede wszystkim, jaką w tym wszystkim mają rolę aktywiści i samorzecznicy?
W miejscu odosobnienia, gdy cisza jest wielkim luksusem, a posługa więźniom prawdziwym powołaniem – potrzebują oni głębokiej rozmowy. Zmagają się z pewnymi procesami, tj. silnym wypieraniem, i etapami, które prowadzą do najtrudniejszego, czyli przebaczenia przede wszystkim sobie. Jaką rolę odgrywa kapelan więzienny? Jak wygląda życie duchowe osadzonych w areszcie śledczym, ale też po jego opuszczeniu? Czy spowiedź udzielana w samochodzie ma tę samą funkcję oczyszczającą jak ta w więziennej kaplicy?
W więzieniu czas płynie w innym wymiarze, rozmowy o życiu i książkach odbywają się nieustannie. Jest to też miejsce, w którym jak mówi Maria Dąbrowska-Majewska, więźniowie kochają, aż wióry lecą, ale też takie, w którym niezwykle często skazanym towarzyszy zapominanie, a w końcu – zapomnienie.
O tym, że niepełnosprawność jest zupełnie czymś normalnym, a integracja z różnorodnością jest potrzebna społeczeństwu już od najmłodszych lat. Oswojenie się z niepełnosprawnością, a w końcu jej zaakceptowanie, ale też optymizm, miłość i rodzicielstwo, to słowa klucze naszej rozmowy. Jak wygląda codzienność Jaśka Meli? Co go denerwuje, a co cieszy? I wreszcie – dlaczego nie ma złotego środka na życie?
Dominika Kopańska: Skąd decyzja by zostać księdzem?
Pewna wyjątkowa, 5,5 letnia – Jagódka, to dziewczynka niezwykle ciekawa świata, oswaja słyszące środowisko ze światem osób głuchych. A w przyszłości? Chce zostać lekarzem, znającym język migowy! Obok niej idą przez życie dumni i wspierający rodzice i rodzina. Skąd pomysł by oswajać świat z językiem migowym? Co spowodowało, że moja młoda bohaterka rozmowy zaczęła uczyć się tego języka? W jaki sposób rodzice wspierają w tak wyjątkowych działaniach młodą aktywistkę?
Jest pewne miejsce, w którym zamiast książek są ludzkie historie. Zamiast ciszy są rozmowy, często też wielopokoleniowe i na każde tematy. Są to spotkania pełne szacunku, wsparcia i zrozumienia dla wszystkich różnorodnych i obecnych osób. Miejsce, które jednoczy i w którym ważny jest przede wszystkim człowiek, to... „Żywa biblioteka”.
Jak to jest być nauczycielką z powołania? W jaki sposób współdzielona jest pasja z uczniami? Jaka jest "recepta" na spełnienie zawodowe i życiowe? - W czasie studiów jeździłam z Caritasem, z osobami z niepełnosprawnościami na takie obozy i generalnie w tym się odnalazłam. I tak, właśnie zawsze wiedziałam, że nie dla tych, którzy potrafią lepiej, szybciej, tylko dla tych, którzy gdzieś nie nadążają, że w jakiś sposób bardziej może oni potrzebują i też... w sumie, są chyba bardziej wdzięczni za tę pracę, za oddanie, za takie właśnie bycie z nimi. Wydaje mi się, że jest to praca łatwiejsza i wdzięczniejsze, niż z dziećmi z normą – mówi w niniejszym Podcaście Integracji, pani Agnieszka Korzeniowska.
Było życie w strukturach zakonnych, a zamiast niego jest inna rzeczywistość. Pojawiają się różne osoby, ale tworzy się jedność, która zasiada „Przy Stole”. Słyszy się też wołanie o pomoc, ale zamiast tego, jest rezygnowanie z wolności w imię WOLNOŚCI. Gdzie w tym wszystkim jest Bóg?
Dzwoni telefon, osoba pracująca w telefonie zaufania go odbiera. W słuchawce może usłyszeć młodą osobę, która wypowiada dramatyczne słowa: „Nie mam siły żyć”, „To wszystko jest bez sensu”. Pojawiają się również prośby o odpowiedzi na nurtujące pytania, dotyczące seksu, miłości czy przyjaźni. Telefon zaufania 116 111, który prowadzi Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę często ratuje życie, ale też daje poczucie bezpieczeństwa, otula i otacza psychiczną troską.
W pewnej chwili stykają się drogi wiecznego Piotrusia Pana i notorycznego kłamcy - Maksa i przepięknej, pełnej optymizmu kobiety – Julii. Osoby z dwóch różnych światów, ale bardzo sobie bliskich. Co jest łączącym ludzi spoidłem? Co powoduje, że człowiek przechodzi zmianę? Jak potężną moc mają uczucia i.... miłość?
Osobie planującej samobójstwo towarzyszy często niezwykle silny ból i brak sił do życia. Osoba, która próby się podjęła, ale ją przeżyła, może mierzyć się z zawodem, że się nie udało, z jej negatywnymi konsekwencjami dla zdrowia oraz z ciężarem reakcji ludzi z najbliższego otoczenia, którzy wiedzą o zdarzeniu. Czasami też czuje wdzięczność, że jednak przeżyła.
- Środki, które otrzymaliśmy z Banku Gospodarstwa Krajowego oprocentowane są na poziomie niespełna 1 procenta w skali roku. (…) to są praktycznie koszty administracyjne - opowiada Mariusz Cytryński, prezes Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej „Powiśle" w Puławach. Spółdzielnia skorzystała z pożyczki oferowanej w ramach Funduszu Dostępności, dzięki czemu mieszkańcy mogą korzystać z nowoczesnej windy.
- Na podstawie art. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku o petycjach, zwracamy się z uprzejmą prośbą w interesie publicznym z petycją o podjęcie inicjatywy ustawodawczej ws. nowelizacji Kodeksu Cywilneg...
- Tak naprawdę to my sami się ograniczamy i nie pozwalamy, aby rozwinęły się nasze skrzydła – mówi Weronika Pawelec, modelka i uczestniczka 11. edycji programu „Top Model”. Zdeterminowana, niezwykle ciekawa świata i gotowa do ciężkiej pracy.
„Słodki aniołek” czy „mały albinosek” to określenia, które usłyszeli od lekarzy rodzice 9-letniego Szymona. Uczucia, które towarzyszyły im w tamtym momencie były trudne do opisania. Pojawił się stres, nerwy i łzy. Pojawiły się też pytania: Jak żyć i funkcjonować z chorobą rzadką, jaką jest albinizm, skoro obecnie jest tak mało wiedzy na jej temat? W pełnej optymizmu rodzinie, mama Szymona w odpowiedzi na trudności czy bariery odpowiada: „Za to jazda na hulajnodze trójkołowej nie sprawia mu żadnych trudności!”
- Sytuacja związana ze zdrowiem dzieci i młodzieży jest bardzo skomplikowana i trudna do wyjaśnienia – mówi dr Marlena Stradomska, psychoterapeutka, psycholożka, suicydolożka, biegła sądowa, Ekspertka Biura ds. ZZS w IPIN.
Jesteśmy po wyjątkowym panelu dyskusyjnym pt. „CripSex: o nienormatywności„, który odbył się w piątek 26.01.2022, w godzinach 15:00-17:00 na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego. Fundacja Integracja oraz portal Niepelnosprawni.pl oprócz objęcia książki i wydarzenia patronatem medialnym była też jego współorganizatorem.
„Nie możemy czekać na to, co zrobią inni. Kiedy człowiek zmienia swoją naturę, nastawienie świata do niego też się zmienia”. Ta myśl Gandhiego oddaje życie Piotra Pawłowskiego. Po skoku do wody i złamaniu kręgosłupa, najpierw musiał zmienić siebie. I zrobił to skutecznie.
Integracja 
Ma dopiero 18 lat, ale doskonale wie, czego chce od życia. Fokomelia może mu utrudniać codzienność, ale nie może go zatrzymać. Ma skrócone i zdeformowane kończyny. Ale ma też wiele planów i marzeń.
Do piaskownicy brał ze sobą słownik języka rosyjskiego. Czytał po trzy książki naraz i obliczał pierwiastki, gdy inni uczyli się dopiero liczenia do trzech. Do dziecięcego łóżeczka zabierał tablicę Mendelejewa i skanował oczami z szybkością procesorów każdy tekst. Nikt o tym jednak nie wiedział.
Pierwszą rzeczą, o której pomyślał, gdy po wypadku usiadł na wózek, była potrzeba edukacji i chęć walki o akceptację osób z niepełnosprawnościami. Chwila, gdy obudził się ze złamanym kręgosłupem jako pasażer samochodu, który wjechał do rowu, zabrała mu pewność siebie.
Redakcja 
Najlepiej odnajduje się w działaniu. Pełen niezgody na bariery mentalne i społeczne, swoje sprawcze możliwości odkrył przypadkiem.
Gdy Filip staje na starcie biegu, wiadomo, że nic go nie powstrzyma przed dotarciem do mety. Od dziecka uwielbiał sport, a największą karą dla niego nie było odebranie telefonu ani zakaz oglądania telewizji. Przerażała go jedynie wizja utraty dostępu do ciężarków, z którymi ćwiczy nawet wtedy, gdy ma dzień na regenerację.
Człowiek dwóch wielkich pasji, który konsekwentnie i z determinacją dąży do celu. Po wypadku, w którym stracił obydwie ręce był pewien, że nie zostanie już ani malarzem, ani kierowcą. Najbardziej tęsknił za prowadzeniem samochodu wyścigowego. Jako dziecko wsłuchiwał się w dźwięki silnika, czekał na chwilę, by usiąść na kolanach taty w samochodzie i położyć ręce na kierownicy.
Kacze Bagno - Miejsce Inicjatyw Pozytywnych jest ośrodkiem edukacji, animacji i kultury, gdzie każdy w przyjaznej przestrzeni może realizować swoje pasje. O tym jak funkcjonują i w jakim stopniu pożyczka BGK przyczyniła się do rozwoju tego miejsca opowie Michał Łapiński, prezes Kaczego Bagna – Miejsca Inicjatyw Pozytywnych.
Inspirowanie się niepełnosprawnością, rodzicielstwo, blizny i kobiecość to tylko niektóre tematy, które poruszyłyśmy z Katarzyną podczas rozmowy. Jak wyglądała jej droga do samoakceptacji? Jaką rolę w...
W dalszym ciągu choroby psychiczne budzą w wielu ludziach pewnego rodzaju niepokój czy strach. Często diagnoza wydana przez lekarza psychiatrę „choroba psychiczna” brzmi jak pewnego rodzaju wyrok, z k...
.png)
W 3. w tym roku numerze „Integracji” wita Was okładka ze zdjęciem zwyciężczyni I edycji Stypendium im. Piotra Pawłowskiego, Katarzyny Bartosiewicz, w towarzystwie jej koleżanek z Fundacji MiKa.
Stowarzyszenie Polski Instytut Praw Głuchych zgłosiło się z prośbą do Premiera - Mateusza Morawieckiego, Prezesa Zarządu Partii Solidarna Polska - Zbigniewa Ziobry, Przewodniczącego Koła Konfederacji ...