Tenis na wózkach został rozpropagowany w USA w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Na paraolimpiadzie zadebiutował w Seulu w 1988 roku jako dyscyplina pokazowa, a już cztery lata później w Barcelonie znalazł się na oficjalnej liście sportów paraolimpijskich.

Jedyna różnica pomiędzy zasadami tenisa na wózkach, a jego pierwowzorem polega na tym, że w tym pierwszym piłka może odbić się od powierzchni kortu więcej niż jeden raz. Gra toczy się do dwóch wygranych setów.

Zawodnicy poruszają się na specjalnych wózkach, których waga nie przekracza ośmiu kilogramów, a siedzisko i oparcie może być regulowane. Zawodnicy często używają też rakiet z większymi główkami i systemem tłumiącym drgania. Turnieje odbywają się w czterech kategoriach: juniorów, kobiet, mężczyzn i quad, czyli osób cierpiących na tetraplegię.


Fot: Wikimedia Commons