Koszykówka na wózkach jest jedną z najchętniej oglądanych przez kibiców dyscyplin paraolimpijskich. Jej popularność w niektórych krajach pozwoliła na stworzenie profesjonalnych lig. Historia tej dyscypliny jest również długa – pierwsze mecze koszykówki na wózkach rozgrywali weterani II wojny światowej w USA już 1945 roku. Do grona dyscyplin paraolimpijskich koszykówka dołączyła w 1960 roku w Rzymie.

Różnice pomiędzy koszykówką pełno i niepełnosprawnych zawodników nie są duże. Rozmiary boiska, obwód i wysokość koszy jest taka sama. Zawodnicy na wózkach muszą przemieszczając się kozłować piłką tak samo jak pełnosprawni koszykarze. W obydwu przypadkach zespoły składają się z pięciu zawodników.

W koszykówkę na wózkach mogą grać osoby z różnym stopniem niepełnosprawności. Jako że jest to dyscyplina wyłącznie drużynowa, nie funkcjonuje podział zawodników na klasy. Każdy z graczy zostaje sklasyfikowany w zależności od stopnia sprawności ruchowej i oceniony wg. skali, w której 0,5 oznacza najmniejszą sprawność, a 4,5 punktu - największą. Pięcioosobowa drużyna znajdująca się w danym momencie na boisku nie może mieć więcej niż 14 punktów.


Fot: www.sxc.hu