Boccia to wersja bardzo popularnej we Francji gry w boule. Na paraolimpiadzie boccia pojawiła się po raz pierwszy w 1984 roku w Nowym Jorku. Jako dyscyplina olimpijska jest uprawiana wyłącznie przez zawodników niepełnosprawnych.

Celem graczy jest umieszczenie kul własnego koloru jak najbliżej kuli białej, która wyrzucana jest na boisko na początku gry przez któregoś z zawodników.

Kule używane przez graczy są w dwóch kolorach: czerwonym i niebieskim. Rywalizuje dwóch zawodników lub dwie drużyny. Gracze dysponują 12 kulami (po sześć w każdym z kolorów), którymi rzucają na zmianę. Kule można rzucać w dowolny sposób. Można też wybijać kule przeciwnika. Po wyrzuceniu ostatniej kuli sędziowie obliczają wynik. Najwięcej punktów jest warta kula leżąca najbliżej kuli białej.

Podczas paraolimpiady gra toczy się na boisku o wymiarach 12,5 x 6 m. Gracze używają skórzanych kul wypełnionych specjalnym granulatem. Każda z nich waży 275 gram.