Zwracam się z prośbą o pomoc w związku z bardzo trudną sytuacją dotyczącą mojego syna. Syn jest osobą z niepełnosprawnością, niezdolną do samodzielnej egzystencji. Jego niepełnosprawność powstała po pierwszym roku studiów. Syn cierpi na zaburzenia psychiczne, w tym schizofrenię paranoidalną, jednak niestety nie chce się leczyć ani korzystać z pomocy lekarzy.

Kiedy rozpoczął studia, nic nie wskazywało na to, że jest chory. W czasie studiów zamieszkał samodzielnie w należącym do nas drugim mieszkaniu. Obecnie jego stan psychiczny, szczególnie w ostatnim czasie, znacznie się pogorszył. Nadal mieszka sam i nie chce wrócić do wspólnego mieszkania ze mną i żoną ani podjąć leczenia.

Podczas mojej ostatniej wizyty u syna doszło do sytuacji, w której mnie uderzył. Obecnie syn przestał również otwierać drzwi i nie mam z nim praktycznie żadnego kontaktu. Obawiam się o jego bezpieczeństwo oraz o bezpieczeństwo swoje i żony.

Nie wiemy, co możemy w tej sytuacji zrobić i w jaki sposób możemy pomóc synowi, skoro odmawia leczenia i nie chce z nami współpracować. Proszę o informację, jakie mamy możliwości prawne i gdzie powinniśmy się zwrócić, aby zapewnić synowi odpowiednią pomoc i opiekę, a jednocześnie zadbać o nasze bezpieczeństwo.

 

Szanowny Panie, 

bez zapoznania się dokumentacją sprawy oraz bez bezpośredniego spotkania, nie sposób odnieść mi się do poruszanej przez Pani kwestii w sposób jednoznaczny, jednakże postaram się pomóc.

Zakładam, iż najbardziej zależy Panu na dobru syna, co jest ściśle związane z koniecznością pozostawania przez syna pod opieką medyczną, stosowania się do zaleceń lekarza i przyjmowania przez syna przepisanych leków. 

W przypadku, gdyby syn był agresywny i z powodu choroby stanowił bezpośrednie zagrożenie dla swojego zdrowia albo życia lub zdrowiu innych osób, może być  przyjęty do szpitala psychiatrycznego bez zgody. Podstawę prawną stanowi art. 23 ust. 1 Ustawy o ochronie zdrowia psychicznego, który stanowi:

„Osoba chora psychicznie może być przyjęta do szpitala psychiatrycznego bez zgody wymaganej w art. 22 tylko wtedy, gdy jej dotychczasowe zachowanie wskazuje na to, że z powodu tej choroby zagraża bezpośrednio własnemu życiu albo życiu lub zdrowiu innych osób.”

Pod rozwagę daję kontakt z policją i pogotowiem bezpośrednio po każdym przypadku ww. zachowania syna.

Ponadto w tym miejscu zawracam także uwagę na treść art. 29 ww. ustawy, który stanowi:

„1. Do szpitala psychiatrycznego może być również przyjęta, bez zgody wymaganej w art. 22, osoba chora psychicznie:

1)      której dotychczasowe zachowanie wskazuje na to, że nieprzyjęcie do szpitala spowoduje znaczne pogorszenie stanu jej zdrowia psychicznego, bądź

2)      która jest niezdolna do samodzielnego zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych, a uzasadnione jest przewidywanie, że leczenie w szpitalu psychiatrycznym przyniesie poprawę jej stanu zdrowia.

2. O potrzebie przyjęcia do szpitala psychiatrycznego osoby, o której mowa w ust. 1, bez jej zgody, orzeka sąd opiekuńczy miejsca zamieszkania tej osoby - na wniosek jej małżonka, krewnych w linii prostej, rodzeństwa, jej przedstawiciela ustawowego lub osoby sprawującej nad nią faktyczną opiekę.

3. W stosunku do osoby objętej oparciem społecznym, o którym mowa w art. 8, wniosek może zgłosić również organ do spraw pomocy społecznej.

Z treści ww. przepisu wynika, iż Pan jako rodzic może zwrócić się do sądu z wnioskiem o umieszczenie syna w szpitalu psychiatrycznym. 

Ponadto pod rozwagę daję możliwość ubezwłasnowolnienia syna zgodnie z art. 13 lub 16 Kodeksu Cywilnego (ubezwłasnowolnienie całkowite lub częściowe). 

Uprzejmie wskazuję, iż kwestię jakie środki można powziąć by pomóc Panu synowi, warto omówić na bezpośrednim spotkaniu, podczas którego w sposób swobodny i pełny będzie Pan mógł opisać sytuację swoją i syna. 

W tym celu zachęcam do skorzystania z punktu Nieodpłatnych Porad Obywatelskich lub punktu Nieodpłatnych Porad Prawnych. Informacje o takich punktach uzyska Pan w urzędzie miasta lub starostwie. Może Pan również skorzystać z wyszukiwarki ww. punktów https://zapisy-np.ms.gov.pl/

Na spotkanie proszę zabrać wszelkie dokumenty związane ze sprawą.

Ponadto jeśli jest w stanie Pan dotrzeć do naszych punktów bezpośrednich zapraszam do kontaktu.

 

Centrum Integracja w Warszawie

ul. Dzielna 1, 00-162 Warszawa tel:

22 831 85 82, 505 602 517, e-mail: warszawa@integracja.or

 

Centrum Integracja w Gdyni

ul. Traugutta 2, 81-388 Gdynia

tel: 505 606 776e-mail: gdynia@integracja.org

 

Centrum Integracja w Zielonej Górze

ul. Kościelna 2, 65-064 Zielona Góra

tel: 570 066 206e-mail: zielonagora@integracja.org

 

Z poważaniem

Marek Ners

Prawnik

Centrum Integracji Warszawa zaprasza osoby z niepełnosprawnością oraz ich opiekunów

Oferujemy:

  • Pomoc w poszukiwaniu pracy dla osób z niepełnosprawnością
  • Informacje, porady i konsultacje dotyczące problemów osób z niepełnosprawnością
  • Konsultacje psychologiczne oraz prawne

Kontakt:

ul. Dzielna 1, 00-162 Warszawa
tel.: 505 602 517 i 22 831 85 82
e-mail: integracja.warszawa@integracja.org

Skorzystaj z bezpłatnej porady! Zapytaj na stronie: https://niepelnosprawni.pl/pytania