W dniach 2 i 3 czerwca 2026 roku w warszawskim Centrum Nauki Kopernik odbył się III Kongres #City4All pod hasłem Miasta dostępne. Organizatorami wydarzenia, finansowanego przez m.st. Warszawę, były Warszawska Akademia Dostępności oraz Fundacja Kultury Bez Barier, a wśród kluczowych partnerów znalazły się Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej, Stowarzyszenie Architektów Polskich oraz Fundacja Integracja. 

Wydarzenie miało na celu pokazanie, jak przekładać dostępność z poziomu idei na konkretne rozwiązania w przestrzeni miejskiej.  Kongres, prowadzony przez dziennikarkę Miłkę Skalską, rozpoczął się we wtorkowy poranek od mocnych wystąpień otwierających. Jako pierwsza głos zabrała Monika Sikora z MFiPR, która podsumowała zrealizowany już rządowy program dotyczący dostępności. Ministra zauważyła, że choć prace postępują, nadal tylko 30% budynków jest w pełni dostępnych, w związku z czym rząd pracuje nad nowym programem. Podziękowała również Radzie Dostępności za jej wkład. 

Następnie Donata Kończyk, Pełnomocniczka Prezydenta m.st. Warszawy ds. dostępności, podziękowała za podejmowanie tej problematyki i realizujących ją inicjatyw MFiPR, Fundacji Kultury Bez Barier, Stowarzyszeniu Architektów oraz Integracji. Zwróciła przede wszystkim uwagę na znaczenie podejścia systemowego. Dała przykład Mediolanu, który przygotowuje się do igrzysk olimpijskich i paralimpijskich, odchodząc od pojedynczych, niespójnych projektów. Zapowiedziała przy tym start naboru do konkursu „Warszawa Dostępna”, zaplanowany na 8 czerwca.  

Ugruntowaniem tematyki bezpieczeństwa było wystąpienie brygadier Barbary Szykuły-Piec, kierowniczki Zakładu Nauk Społecznych w Katedrze Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej, Wydziału Inżynierii Bezpieczeństwa i Ochrony Ludności w Akademii Pożarniczej w Warszawie, zatytułowane „Miasto odporne, rezylientne i dostępne”. Prelegentka podkreśliła, że miasta muszą wypracować elastyczność, pozwalającą na szybki powrót do równowagi po kryzysach. Wybrzmiało bardzo wyraźnie, że dostępność nie może być traktowana jako dodatek do bezpieczeństwa, lecz stanowi jego bezwzględny warunek. Zaznaczyła, że jeśli komunikaty kryzysowe są niedostępne lub niezrozumiałe dla części mieszkańców, miasto po prostu nie funkcjonuje w sposób bezpieczny. Zwróciła także uwagę na koncepcję architektonicznego wymuszania bezpieczeństwa (NUDGE), w której proces projektowania powinien ułatwiać najprostszy wybór najbezpieczniejszego rozwiązania, nie opierając się jedynie na nakazach.  

Po tym wstępie przystąpiono do pierwszej sesji dyskusyjnej poświęconej megatrendom zmieniającym miejską rzeczywistość. Jacek Kisiel, Zastępca Dyrektora w Biurze Ochrony Powietrza i Polityki Klimatycznej Urzędu m.st. Warszawy, zarysował wyzwania klimatyczne, z jakimi mierzą się mieszkańcy: miejskie wyspy ciepła, powodzie i susze. Wskazał na działania mitygacyjne, takie jak redukcja gazów cieplarnianych, oraz adaptacyjne, podając jako przykłady projekt NEST, wykorzystanie betonów przepuszczalnych oraz retencję na parkingach. Kolejny panelista, dr hab. prof. SGH Paweł Kubicki, Pełnomocnik Rektora ds. parametryzacji SGH w Warszawie w jednostce Katedra Polityki Społecznej, spojrzał na miasta przez pryzmat drastycznie starzejącego się społeczeństwa w Polsce. Zauważył, że miasta muszą dążyć do 100% taboru niskopodłogowego i przejść z modelu tzw. "srebrnej gospodarki" na "gospodarkę długowieczności", tworząc centra w typie "longevity hub", aby seniorzy pozostawali zasobem, a nie kosztem. Debatę z ich udziałem i Donatą Kończyk uzupełnił m.in. wniosek profesora Kubickiego o tym, że przyjazne do życia miasto musi uwzględniać perspektywę poruszających się pieszo kobiet, na których nadal spoczywa główny ciężar organizacji życia społecznego.  

W popołudniowej części pierwszego dnia Przemysław Herman, Zastępca Dyrektora Departamentu Europejskiego Funduszu Społecznego w Ministerstwie Funduszy i Polityki Regionalnej, podsumował osiągnięcia dotychczasowego programu rządowego Dostępność Plus 2018-2025. 

Następnie temat projektowania uniwersalnego w praktyce na scenę przenieśli Kamil Kowalski, dyrektor Integracja LAB i Członek Zarządu Fundacji Integracja, oraz Robert Więckowski, wiceprezes Fundacji Kultury bez Barier. 

Zwieńczeniem merytorycznej dyskusji tego dnia była moderowana przez dr. inż. arch. Jana Cieślę sesja dotycząca początków projektowania miejskiego. W dyskusji panelowej wzięli udział prof. Krystyna Solarek, Kierownik Katedry Urbanistyki i Gospodarki Przestrzennej na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, dr inż. arch. Monika Arczyńska z Politechniki Gdańskiej, Stołeczny Konserwator Zabytków Michał Krasucki i Magdalena Pios, Wiceprezeska Oddziału Warszawskiego SARP. Rozmawiano o trudnej sztuce kompromisów, która łączy wymogi dostępności, dbałość o zieleń i rozwój OZE z ochroną zabytków miejskich. 

Dzień zamknęła seria warsztatów tematycznych. Uczestnicy i uczestniczki mogli wybrać jeden z tematów: 
- Jak łączyć rozwój miasta z wdrażaniem dostępności? - prowadzenie Kamil Kowalski - dyrektor Integracja LAB, członek zarządu Fundacja Integracja
- Dostępność informacji w sytuacjach kryzysowych - prowadzenie dr Monika Szczygielska, Dostępni.eu
- Miasta przyszłości - wizje, marzenia i kierunki we wdrażaniu dostępności - prowadzenie dr Sylwia Daniłowska, Fundacja Aktywizacja, Agata Gawska.

Drugi dzień obrad rozpoczął się od dyskusji na temat łączenia rozwoju miast z wdrażaniem dostępności. W panelu, moderowanym przez Kamila Kowalskiego z Integracji, udział wzięli Sylwia Kośnik, Zastępca dyrektora Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego m.st. Warszawy, Monika Gołębiewska-Kozakiewicz, Dyrektor Zarządu Zieleni m.st. Warszawy oraz Krystian Malada, starszy konsultant ds. Projektowania bez barier, architekt i urbanista. Główne wnioski z tej sesji sprowadzały się do wagi konsultacji społecznych i uważności na drugiego człowieka przy jednoczesnej pracy w różnorodnych zespołach projektowych. Krystian Malada apelował, by nie ograniczać się do spełniania minimalnych wymogów prawnych, lecz pytać użytkowników o ich priorytety i wdrażać dostępność systemowo, traktując miasto jako jeden organizm.  

Tego dnia na Kongresie odbyła się także istotna sesja poświęcona dostępności w sytuacjach kryzysowych. Pod moderacją dr Moniki Szczygielskiej głos zabrali st. bryg. dr inż. Robert Piec, Dyrektor Instytutu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Funkcjonariusz PSP, nauczyciel akademicki pełniący służbę w Akademii Pożarniczej w Warszawie, dr inż. arch. Paulina Tota-Stawarczyk oraz Tomasz Wojakowski, Pełnomocnik Prezesa Zarządu PFRON ds. Dostępności. Rozmowa skupiała się na prawidłowym przygotowywaniu cyfrowych komunikatów kryzysowych,  oraz znaczeniu ustawy audiowizualnej. Paneliści podkreślali też rolę edukacji w kształceniu umiejętności analogowych na wypadek braku technologii. Z dyskusji wyłonił się postulat wygłoszony przez brygadiera Pieca o konieczności załatania luki systemowej – „białą plamą” procedur zarządzania kryzysowego wciąż pozostaje skuteczna identyfikacja wszystkich osób ze szczególnymi potrzebami. 

Wymianę doświadczeń dopełniały rozmowy na stoiskach eksperckich, w tym na stanowisku Partnera Kongresu – Fundacji Integracja.