Przyjaciel wszystkich ludzi (występujący także jako Soyka i Stanisław Soyka) – wybitny wokalista jazzowy i popowy, pianista, gitarzysta, skrzypek, kompozytor, autor tekstów, aranżer. 

Zmarł nagle, 21 sierpnia. Stało się to tuż przed zaplanowanym występem na Top of the Top Sopot Festival. W czwartkowy wieczór artysta miał pojawić się na scenie podczas finałowego koncertu „Orkiestra Mistrzom”. Z związku z jego śmiercią przerwano koncerty podczas ostatniego dnia festiwalu. Pozostali artyści uczcili pamięć Mistrza, wykonując jego utwór „Tolerancja (na miły Bóg)”.

Wydawało się, że świat na chwilę zamilkł i zatrzymał się ni to zaskoczony, ni to zadziwiony. Nikt nie był gotowy na tak smutne wydarzenie.

W jednym z licznych wywiadów Soyka powiedział:

- Nie gram dla fajerwerków, nie śpiewam, by się popisać. Moją ambicją i pragnieniem jest, by mój śpiew, moje pieśni dodawały otuchy, podnosiły na duchu tych, którzy przychodzą mnie słuchać. Chcę, by wychodzili z koncertu pogodni i umocnieni.  

Mimo wieloletnich problemów zdrowotnych do końca występował na scenie i spotykał się z fanami. Ostatni raz zaśpiewał 13 sierpnia. Owacje, które otrzymał podczas tego koncertu stały się również jego pożegnaniem z publicznością. Już nigdy nie usłyszymy go na żywo.

Widzieć człowieka

Dla Integracji był osobą szczególną, wyjątkową. Gdy poprosiliśmy go o napisanie hymnu Europejskiego Roku Osób Niepełnosprawnych, nie zastanawiał się ani chwili. Zaproponował, by w proces twórczy włączyć również czytelników magazynu „Integracja”, ponieważ nikt lepiej niż osoby z niepełnosprawnością nie zna swojej sytuacji osobistej i społecznych trudności. Miał w tym całkowitą rację. Szczerze zaangażował się w nasz projekt. Zostawił cząstkę swojego talentu w pieśni, którą wspólnie przygotowaliśmy, a on wykonał na galowej scenie.

"Zobacz we mnie człowieka, ja na litość nie czekam" tak brzmi refren hymnu Roku 2003. Stanisław Soyka napisał do niego słowa oraz muzykę, opierając się na tekście Marii Dymel – czytelniczki „Integracji”. W procesie twórczym wspierał go jego syn, Antoni Soyka.

Stanisław Soyka wykonał ten utwór podczas Wielkiej Gali Integracji w 2004 r. Przypominamy o tym utworze, ponieważ zbyt szybko odszedł w zapomnienie, podobnie jak szybko zmieniały się wydarzenia w „Integracji”. Śmierć Autora boleśnie przypomniała nam ten tekst.

HYMN ROKU 2003

muzyka: Stanisław Soyka

słowa: Stanisław Soyka oraz Maria Dymel i Antoni Soyka

 

To samo niebo mamy nad głowami

To samo słońce zachodem nas raczy

Tak samo kochać chcemy, chcemy być kochani

Więc nie bój się, nie bój się zobaczyć

 

Zobacz we mnie człowieka

Ja na litość nie czekam

Tak jak Ty, ja jestem i przemijam

 

Zobacz we mnie człowieka

Zobacz, uwierz - nie zwlekaj

Bądźmy razem w tej podróży

Ty i ja

 

Tak samo smutek od radości odróżniamy

Podobnie trzeba nam i wiary, i nadziei

Otwórzmy serca na siebie nawzajem

Otwórzmy serca, niech się miłość dzieje

 

Zobacz we mnie człowieka

Ja na litość nie czekam

Tak jak Ty, ja jestem i przemijam

 

Zobacz we mnie człowieka

Zobacz, uwierz - nie zwlekaj 

Bądźmy razem w tej podróży 

Ty i ja

 

Wieczna droga

W innej rozmowie wyznał: „należę do tych, którzy wierzą, że zło można zwalczać dobrem, chociaż jest to twarda i trudna droga…” Przyjmujemy te słowa jako testament artysty, a jednocześnie wyzwanie, które stawia przed nami życie tu i teraz.

Dziękujemy Panie Staszku za to, że byłeś w życiu Integracji, że śpiewałeś dla nas i rozświetlałeś nasze dusze i otwierałeś nasze serca. Kochamy Cię i dziękujemy za wszystko, co nam dałeś, za całe dobro…

Do zobaczenia po drugiej stronie życia.

Ewa Pawłowska. Prezes Integracji wraz z Zespołem