W wiecznym mieście, w którym najczęściej turyści bawią się i odpoczywają, w samym sercu Europy odbyło się dość niezwykłe filmowe wydarzenie "Uno sguardo raro", w którym znalazł się dosyć duży akcent polski.
,,UNO SGUARDO RARO"
Festiwal "Uno sguardo raro", który odbywał się w Rzymie po raz dziesiąty w dniach 17-23 listopada, to projekt społeczno-kulturalny, który opiera się na przekonaniu, że kino i środki audiowizualne są najskuteczniejszą metodą podnoszenia świadomości społecznej na temat chorób rzadkich, odporności i niepełnosprawności, a jednocześnie budowania z czasem coraz bardziej świadomej i wrażliwej społeczności.
Ich misją jest uczynienie świata miejscem bardziej inkluzywnym poprzez badania, reklamę i promocję najlepszych filmów krótkometrażowych, dokumentalnych, filmów podnoszących świadomość, filmów fabularnych, które w każdym gatunku i z każdej perspektywy opowiadają o codziennej walce każdego człowieka o przekroczenie własnych ograniczeń, o to, by iść dalej i nigdy się nie poddawać.
Festiwal jest rozgrywany między innymi w kategoriach: najlepszy włoski film krótkometrażowy, najlepszy międzynarodowy film krótkometrażowy, najlepszy krótkometrażowy film animowany, najlepszy film dokumentalny, najlepszy aktor, najlepsza aktorka, najlepsze zdjęcia, najlepsza reżyseria oraz najlepsze opowiadanie. Wśród 26 historii prezentowanych na dużym ekranie znalazł się polski akcent.
WIELKI POLSKI SUKCES
Jury festiwalu w składzie: Gianmarco Tognazzi, Luigi Petrucci, Adriana Sabbatini, Alessandro Capone, Vincent Bellinelli oraz Corrado Ferrari postanowiło przyznać główną międzynarodową nagrodę za obraz ,,Niech się dymi" Panu Piotrowi Bakule. Obraz ten opowiada o Nadii, aroganckiej dziewczynie z dziecięcym porażeniem mózgowym oraz jej twardej matce, Iwonie, które biorą udział w hucznym weselu. Kiedy obie przebywają w gościnnym pokoju hotelowym, Iwona traci przytomność. Wpół sparaliżowana Nadia musi wznieść się ponad swoje ograniczenia, pilnie wezwać pomoc i nauczyć się troszczyć o innych. Warto wspomnieć, że to nie pierwszy laur dla tej produkcji. Film zdobył między innymi uznanie na 22. Europejskim Festiwalu Filmowym ,,Integracja - Ty i ja". Sam reżyser, Piotr Bakuła, dwukrotnie zasiadał w jury festiwali filmowych (m.in. InScience w Nijmegen) i realizował filmy dokumentalne o tematyce społecznej. Obecnie studiuje reżyserię w Warszawskiej Szkole Filmowej i zawodowo zajmuje się produkcją animacji 3D. Do współpracy przy filmie zaangażował między innymi Sophie Zaprzał (, a szczyptę profesjonalizmu dodała Dominika Kluźniak. W proces samej produkcji był zaangażowany Krzysztof Gudzelak - dziennikarz, ogólnopolski działacz społeczny na rzecz integracji i łamania stereotypów OzN, oraz osoba dotknięta schorzeniem MPD. Sam reżyser mówi o tym projekcie następujące słowa: “Każdy filmowiec ma czarny pas w sztuce improwizacji. Często musieliśmy błyskawicznie reagować na nagłe zmiany sytuacji czy kombinować, jak zrobić profesjonalny film w studenckim budżecie. Ten film był dla nas jedną wielką lekcją, wskazującą, że z każdego wyzwania jest wyjście oraz, że szczęściu bardzo pomaga odwaga.”
Źródła:
1. https://www.unosguardoraro.org/en/about-us/
2. https://www.unosguardoraro.org/en/festival-2/jury/
Zdjęcia: archiwum prywatne, Piotr Karol Bakuła
Zdjęcia: archiwum prywatne, Piotr Karol Bakuła
_Easy-Resize.com.jpg)
