Karol Pabich uważnie rozpuszcza końcówkę sprasowanego tuszu, pocierając nią o kamień. Tusz jest zielony, przyjemnie pachnie, chociaż ten zapach ulotni się, zanim powstanie obraz. Pędzel z prasowanego włosia zamacza w miseczce z wodą i odkłada na podstawkę. Za chwilę ponownie po niego sięga, zanurza w tuszu i stawia pierwsze kreski na japońskim papierze. Jego twarz łagodnieje. Jeszcze przed chwilą wyjaśniał, czym jest malarstwo sumi-e, teraz już zapomniał, że ma towarzystwo. Rozluźnia ciało i odcina się od zewnętrznego świata. Na papierze pojawia się gałąź, a na niej kępki igieł. 

Od ośmiu lat trwa okres hiszpański w życiu i twórczości Krzysztofa Kosowskiego, niezwykle charakterystycznej – ze względu na motywy, kolorystykę i przesłanie jego dzieł. Wszystkie obrazy maluje on pędzlem trzymanym w ustach lub stopą. Najczęściej akrylem, akwarelą, gwaszem i pastelami oraz – ostatnio rzadziej – farbami olejnymi. Każdemu obrazowi towarzyszy pewna opowieść, narracja i metafora, choć można je odkryć, samemu oglądając obrazy, lub podczas wystaw albo spotkań z publicznością, na których Krzysztof szerzej omawia motywy i ukryte znaczenia. Czy wkrótce te opowieści zostaną spisane? Mamy nadzieję.

Kryzys psychiczny bardzo często wiąże się z utratą głosu. Doświadczenia związane z depresją, zaburzeniami lękowymi czy psychozą bywają marginalizowane i wypierane z publicznej narracji, zastępowane stereotypami i dystansem. historie nie(d)opowiedziane to projekt, który próbuje przywrócić tym doświadczeniom widzialność - poprzez sztukę, osobistą narrację i bezpośrednie spotkanie.

W listopadzie odbyła się XXXIV Aukcja Wielkiego Serca – wyjątkowe wydarzenie, które od lat łączy świat sztuki z ideą pomagania. Tegoroczna edycja zgromadziła licznych miłośników sztuki, kolekcjonerów oraz osoby wspierające działania charytatywne. Tradycyjnie poprzedziła ją wystawa przedaukcyjna, prezentowana od 12 do 21 listopada w Muzeum Inżynierii i Techniki w Krakowie. Ekspozycja cieszyła się dużym zainteresowaniem odwiedzających – jej różnorodność oraz wysoki poziom artystyczny przyciągnęły zarówno sympatyków aukcji, jak i nowych odbiorców.

W programie „Autentyczni” nie zawsze jest bezpiecznie. Nie zawsze jest miło. Czasem bywa cicho, czasem niezręcznie, czasem zbyt głośno. Ale właśnie dlatego ten format działa. Odcinki z Agnieszką Chylińską i Maciejem Maleńczukiem pokazują, że autentyczność nie polega na zgodzie ani na komforcie rozmowy. Polega na zdolności pozostania w relacji – także wtedy, gdy pojawia się napięcie, niezgoda albo cisza. Dla uczestników Fundacji Rozwoju Edukacji, Pracy, Integracji to nie jest telewizyjna przygoda. To trening obecności w świecie, który rzadko dopasowuje się do wrażliwości.

Przedstawiamy premierowo! Oto Miłość, magia i cynamon – słuchowisko przygotowane przez Grupę S. W październiku ukaże się płyta z nagraniem, i to już szóste wydawnictwo w serii. 

Czym jest Kino bez barier? Kino bez barier to dostępne pokazy filmowe, w każdy wtorek i czwartek w Kinie Pałacowym. Gdzie i kiedy odbywają się seanse Kina bez barier? We wtorki, o godzinie 11:00, pokazujemy filmy z audiodeskrypcją, napisami i czasem również z tłumaczeniem na polski język migowy w Sali 1 Kinowej. W czwartki, o godzinie 18:00, pokazujemy filmy z audiodeskrypcją, napisami i zawsze z tłumaczeniem na polski język migowy w Sali 1 Kinowej. Kino Pałacowe znajduje się w CK Zamek, przy ulicy Święty Marcin, w Poznaniu. Ile kosztują bilety i gdzie je kupić? Bilety na seanse kosztują 5 złotych. Ważne: Pokazy Kina bez barier cieszą się ogromną popularnością, a liczba miejsc jest ograniczona. Zdarza się, że biletów nie ma na kilka dni przed pokazem. Zalecamy wcześniejszą rezerwację biletów w kasie. Bilety można zakupić na stronie www.kinopalacowe.pl lub w kasie CK Zamek. Rezerwacje przyjmuje kasa CK Zamek, numer telefonu +48 61 64 65 260. Kasa jest czynna codziennie w godzinach 10:00 – 21:00. Jaki jest program na styczeń? Wtorek, 6 stycznia, godzina 11:00 – KINO NIECZYNNE Czwartek, 8 stycznia, godzina 18:00 Film „Chopin, Chopin” Michała Kwiecińskiego Czas trwania: 2 godziny i 6 minut. Film dla osób powyżej 16 roku życia. Kraj produkcji: Polska. Gatunek: biograficzny. Paryż, 1835 rok. 25-letni Fryderyk Chopin jest gwiazdą salonów i ulubieńcem arystokracji. Ukrywa chorobę, żyje intensywnie, komponuje i daje lekcje fortepianu. Przyjaciele go cenią, a kobiety podziwiają. Treści obecne w filmie: sceny spożywania alkoholu, przemoc fizyczna, realistyczne sceny choroby.

W świecie, w którym coraz częściej mówi się o dostępności, Ogólnopolskie Konkursy „Kultura Wrażliwa” i „Sztuka Osób Niepełnosprawnych” pokazują, że prawdziwa inkluzja zaczyna się od empatii i wspólnego tworzenia.

W listopadzie 2025 roku w Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie otwarła się wystawa „Łazienki w zachwycie”. Jej motywem przewodnim jest zachwyt – emocja, która pojawia się w spotkaniu z tym, co piękne, poruszające i nieoczekiwane. Ekspozycja została zaprojektowana tak, aby można było poznawać ją wieloma zmysłami – wzrokiem, słuchem, dotykiem i węchem.

Był piękny, słoneczny poranek, usiedliśmy w festiwalowej kawiarence, podczas jednego z wielu przeglądów filmowych. Była kawa, dobre ciastko i głównie mój monolog. Rozmówca uśmiechał się, czasem dodał kilka słów, ale głównie słuchał. Z piękną uważnością. „Nie zrobię klasycznego wywiadu – pomyślałam – to się nie uda”. Odpowiedzi na moje złożone pytania nie będą możliwe. Krzysztof nie udaje, że choroby nie ma, że udar mózgu nie pozostawił śladu. Ma problemy z płynnym mówieniem, ale nadal jest wspaniałym aktorem, używa tylko do tego innych środków. W tym artykule spiszę po prostu moje refleksje o najciekawszym i dla mnie osobiście najbardziej charyzmatycznym polskim aktorze – Krzysztofie Globiszu. Będzie to opowieść o człowieku, który nigdy się nie poddał. 

19 grudnia o godz. 17:00 w warszawskim Kinie Muranów odbędzie się finał IX edycji projektu „Dom od środka” – uroczysty pokaz filmów krótkometrażowych zrealizowanych przez osoby z niepełnosprawnością intelektualną oraz osoby z doświadczeniem choroby i kryzysu psychicznego, a także ich rodziny. Wstęp na wydarzenie jest wolny. 

W wiecznym mieście, w którym najczęściej turyści bawią się i odpoczywają, w samym sercu Europy odbyło się dość niezwykłe filmowe wydarzenie ,,Uno sguardo raro", w którym znalazł się dosyć duży akcent polski.