„Chcesz, żeby twoje dziecko poszło do szkoły – załóż szkołę. Chcesz, żeby twoje dziecko miało zajęcia dzienne – załóż ośrodek. Chcesz, żeby twoje dziecko miało dom ze wsparciem, gdy ciebie zabraknie – zbuduj dom”. Tak nie powinien wyglądać system wsparcia osób z niepełnosprawnościami w dwudziestej gospodarce świata.

W Polsce brakuje systemowych rozwiązań wspierających osoby z niepełnosprawnościami. Obowiązek ten w ogromnej mierze spada na rodziny, głównie na matki, postrzegane jako „naturalne” opiekunki, wykorzystywane do granic ludzkiej możliwości. Wykonują niewidoczną, niedocenianą i niewynagradzaną pracę, uwikłaną w kulturowe kalki i nierealistyczne oczekiwania.

Póki MY żyjemy 

Potrzeby osób, które latami sprawują opiekę nad bliskimi z niepełnosprawnością, nie są dla kolejnych rządów priorytetem. Dlatego chcemy im o tych potrzebach przypomnieć. 

Jak co roku w lutym Inicjatywa „Nasz Rzecznik” organizuje kampanię społeczną pod hasłem „Póki MY żyjemy”. W ramach kampanii ruszamy z akcją „Spodziewaj się listu”, adresowaną do polityków i polityczek. Matki-opiekunki wyślą do nich listy, w których pokażą na osobistych przykładach, gdzie zawodzi państwo, i zapytają, co konkretnego politycy zrobią, żeby im pomóc. Na profilu społecznościowym kampanii społecznej „Póki MY żyjemy” i na stronach organizacji współtworzących kampanię pokażemy systemowe absurdy, z jakimi mierzą się w Polsce opiekunki i opiekunowie. Będziemy apelować o konkretne systemowe rozwiązania, które realnie zmieniłyby sytuację osób wspierających bliskich z niepełnosprawnościami.

Postulaty opiekunów

Zespół Praw Opiekunek i Opiekunów wystąpił o spotkanie z Ministrą Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w Ogólnopolskim Dniu Opiekuna. Mamy nadzieję, że zostaniemy przyjęte, a nasze postulaty wysłuchane. Oto najważniejsze z nich:

  1. Przywrócenie świadczeń opiekuńczych dla osób, które wspierają dorosłe osoby z niepełnosprawnościami. Przymusowa dożywotnia praca opiekuńcza bez wynagrodzenia to systemowa przemoc.

  2. Równe traktowanie - wszyscy opiekunowie rodzinni, nie tylko opiekunowie dzieci, powinni mieć możliwość otrzymywania świadczenia opiekuńczego, a jednocześnie móc wykonywać pracę zarobkową wedle ich osobistych zasobów, możliwości i wyborów.

  3. Wprowadzenie systemowych rozwiązań w zakresie mieszkalnictwa ze wsparciem dla każdej osoby z niepełnosprawnością tego potrzebującej. 

  4. Godziwe zabezpieczenia emerytalno-rentowe dla starszych opiekunek i opiekunów. 

  5. Systemowo zapewniona opieka wytchnieniowa na miarę realnych potrzeb osób, które na co dzień wspierają bliskich z niepełnosprawnościami. Prawo do odpoczynku jest prawem człowieka.

Państwo ma obowiązek traktować podmiotowo i w równy sposób wszystkich obywateli. Nikt nie powinien pracować bez wynagrodzenia, całodobowo, dożywotnio, bez urlopu
i godziwych zabezpieczeń emerytalno-rentowych. Nie można zmuszać do tego osób, które pracą opiekuńczą wyręczają państwo.

Kampania społeczna „Póki MY żyjemy” ma być zalążkiem społecznej zmiany: godnego traktowania pracy opiekuńczej, widoczności osób wspierających, szacunku wobec ich podmiotowości. Opieka jest pracą!