Rzeczniczka Praw Dziecka skierowała do Sądu Najwyższego skargę nadzwyczajną w sprawie kary wymierzonej za wieloletnie znęcanie się fizyczne i psychiczne nad małoletnim dzieckiem. W ocenie RPD orzeczona kara była rażąco łagodna i nieadekwatna do charakteru czynu oraz rozmiaru krzywdy dziecka.

Sprawa dotyczy wieloletniej przemocy fizycznej i psychicznej wobec małoletniego. Z ustaleń sądu wynika, że dziecko było wielokrotnie bite, m.in. linką do spinania bagaży, a także wyzywane, poniżane i zastraszane. Sprawca traktował przemoc jako metodę wychowawczą. Jej stosowanie potwierdzili świadkowie, a częściowo również sam oskarżony.

Rozstrzygnięcia sądów

Sąd rejonowy uznał oskarżonego za winnego i wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat. Oddał go również pod dozór kuratora. Sąd okręgowy utrzymał ten wyrok w mocy.

Stanowisko RPD

W piśmie z 9 sierpnia 2026 r. Rzeczniczka Praw Dziecka Monika Horna-Cieślak wskazała, że o znęcaniu się świadczą przede wszystkim długotrwałość i powtarzalność zachowań sprawcy. Przez kilka lat stosował on wobec dziecka przemoc fizyczną i psychiczną, wykorzystując swoją przewagę oraz pozycję rodzica.

W ocenie RPD szczególnie istotne jest również to, że przemoc była przedstawiana dziecku jako metoda wychowawcza. W konsekwencji małoletni z czasem zaczął postrzegać takie zachowania jako coś normalnego, a nawet częściowo usprawiedliwiać postępowanie sprawcy.

Zastrzeżenia do wymierzonej kary

Zdaniem Rzeczniczki Praw Dziecka kara 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania jest rażąco niewspółmierna do wagi czynu, jego długotrwałości oraz rozmiaru krzywdy wyrządzonej dziecku.

W ocenie RPD wymiar kary nie znajduje również uzasadnienia w postawie oskarżonego. W toku postępowania negował on swoją odpowiedzialność i umniejszał własnej winie, jednocześnie obarczając odpowiedzialnością pokrzywdzone dziecko. Nie okazał też skruchy z powodu czynów, których się dopuścił.

Rzeczniczka Praw Dziecka wniosła o uchylenie wyroku w części dotyczącej kary i ponowne rozpoznanie sprawy w tym zakresie.