Powiat nie ma obowiązku zapłaty lekarzowi podstawowej opieki zdrowotnej za stwierdzenie zgonu pacjenta zapisanego do przychodni POZ. Tak wynika z wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z 7 lipca 2026 roku. Zdaniem sądu koszt takiej czynności jest już uwzględniony w finansowaniu podstawowej opieki zdrowotnej przez NFZ.
Sprawa dotyczyła lekarza rodzinnego, który na prośbę rodziny zmarłego udał się do jego domu i stwierdził zgon. Pacjent był zapisany do tej samej przychodni, choć pozostawał formalnie pod opieką innego lekarza. Po wykonaniu czynności lekarz wystawił powiatowi fakturę na 1000 zł. Samorząd odmówił zapłaty, a sprawa trafiła do sądu.
Sąd pierwszej instancji przyznał rację lekarzowi, uznając między innymi, że podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem starostwa mogło dojść do zawarcia ustnej umowy o wykonanie usługi. Powiat złożył jednak apelację.
Sąd Okręgowy w Krakowie zmienił wcześniejsze rozstrzygnięcie i oddalił roszczenie lekarza w całości. Wskazał m.in., że rozmowa z pracownikiem starostwa nie mogła skutecznie zobowiązać powiatu do poniesienia wydatku, ponieważ oświadczenia w sprawach majątkowych powiatu muszą spełniać określone wymogi formalne.
Najważniejsze znaczenie ma jednak stanowisko sądu dotyczące finansowania samego stwierdzenia zgonu. Sąd uznał, że w przypadku pacjenta zapisanego do danej przychodni czynność ta mieści się w ramach ciągłej opieki zapewnianej przez podstawową opiekę zdrowotną. Wynagrodzenie za tego rodzaju świadczenia jest już uwzględnione w stawce kapitacyjnej otrzymywanej przez placówkę POZ z Narodowego Funduszu Zdrowia.
Oznacza to, że koszt nie powinien być dodatkowo pokrywany z budżetu powiatu. Według sądu przepisy pozwalające na organizowanie stwierdzenia zgonu w innym trybie mają zastosowanie przede wszystkim wtedy, gdy nie można skorzystać z lekarza leczącego zmarłego ani innego lekarza POZ.
Wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie zapadł 7 lipca 2026 r. w sprawie o sygnaturze II Ca 2643/25.
