2. Zjazd kobiet z niepełnosprawnością i ich sojuszniczek i sojuszników odbył się 8 marca 2024 roku w Domu Kultury Dom Otwarty w Warszawie. Zgromadził ponad 100 uczestniczek w Domu Otwartym, a ponad 250 osób oglądało transmisję on-line. Dla wielu z uczestniczek to był najważniejszy dzień kobiet w życiu. Uczestniczki zjazdu wypracowały i jednogłośnie przyjęły Deklarację końcową.

Treść deklaracji 2. Zjazdu kobiet z niepełnosprawnością

My uczestniczki i uczestnicy 2. Zjazdu Kobiet z Niepełnosprawnością i ich sojuszniczek oraz sojuszników domagamy się podjęcia przez decydentów wszystkich szczebli natychmiastowych działań mających na celu ochronę dziewczyn, kobiet i osób z niepełnosprawnością przed dyskryminacją i przemocą, a także zapewnienie możliwości korzystania z pełni przysługujących im praw.

W szczególności domagamy się: 

  • przetłumaczenia, respektowania i wdrożenia rekomendacji Komitetu ONZ do spraw Praw Osób z Niepełnosprawnością
  • konsultowania ze środowiskiem kobiet z niepełnosprawnością, ich organizacjami oraz nieformalnymi grupami wszystkich rozwiązań i polityk, które dotyczą tej różnorodnej grupy
  • zniesienia „pułapki rentowej i sprzętowej” oraz wprowadzenia wymogu zapewnienia dostępności na każdym etapie zatrudnienia (od rekrutacji po codzienne wykonywanie obowiązków pracowniczych)
  • obligatoryjnych szkoleń dla pracowników służb mundurowych/ administracji/ edukacji/ ochrony zdrowia z zakresu antydyskryminacji w obszarze praw osób z niepełnosprawnością ze szczególnym uwzględnieniem aspektów związanych z płcią
  • dodanie informacji o dostępności poszczególnych instytucji przy wykazach placówek świadczących wsparcie kobietom doświadczającym przemocy oraz przeznaczenie środków na zapewnienie pełnej dostępności tych instytucji
  • skutecznego i konsekwentnego wdrożenia komunikacji w polskim języku migowym oraz komunikacji alternatywnej we wszystkich instytucjach publicznych i podmiotach korzystających z pieniędzy publicznych, szczególnie w placówkach ochrony zdrowia
  • wprowadzenia kary za brak realizowania dostępności (kary powinny być nieuchronne, dotkliwe, szybkie)
  • skrócenia procesu składania skargi na brak dostępności o pominięcie etapu składania wniosku o dostępność
  • zagwarantowania edukacji o funkcjonowaniu osób z niepełnosprawnościami i dostępności już od etapu szkoły podstawowej, a także wśród osób dorosłych (uwrażliwianie, empatia, zmiana myślenia)
  • zapewnienia rzetelnej, opartej na faktach medycznych edukacji seksualnej z uwzględnieniem wszystkich aspektów różnorodności
  • wprowadzenia asysty wspomagającej rodziców z niepełnosprawnościami oraz asysty seksualnej z uwzględnieniem różnorodności potrzeb osób zainteresowanych 
  • systemowego wzmacniania świadomości potencjału osób z niepełnosprawnościami w rodzicielstwie wsród personelu medycznego.

Nic o nas bez nas.