Przejdź do treści głównej

„Mama będzie leżeć i pachnieć

Jesteśmy tutaj taką małą, wspierającą się wioską — tak mówią o sobie uczestnicy turnusów wytchnieniowych organizowanych przez Stowarzyszenie Mudita. Biorą w nich udział opiekunowie osób z niepełnosprawnością, którzy dzięki wsparciu wolontariuszy mogą odpocząć od codziennych wyzwań. O tym, jak wyglądają turnusy i jak z udziału w nich korzystają osoby z niepełnosprawnością, ich opiekunowie i wolontariusze, opowiadają uczestnicy i organizatorka, Olga Ślepowrońska.

Fot. Szymon Rutkiewicz

Wideorozmowa powstała w ramach projektu współfinansowanego ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.


PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

grafika człowieka bez barier
Stanisława Strzelczyk | Senior bez Barier | Człowiek bez Barier 2025
Stanisława nie wie, co to jest odpoczynek. Rozpiera ją energia i wyniesione z rodzinnego domu poczucie obowiązku. Całe życie wstawała o 4:00. Najpierw, by pomagać przy krowach, owcach i ptactwie, potem by gotować kompot  dla zbierających torf, bez którego nie można było ogrzać domów w jej okolicy, i wreszcie, by zamarzniętą rzeczką lub wśród wysokich traw pomaszerować 4 km do szkoły. Dzisiaj ma 78 lat i pozwala sobie na luksus zaczynania dnia o 6:00, ale tempa nie zwolniła. Jej życie to działanie. Rytm jej dnia wyznacza praca.
WIĘCEJ..
grafika człowieka bez barier
Anna Krupa | Nagroda publiczności | Człowiek bez Barier 2025
Gdy Anna przyszła na świat bez rąk, lekarze i sąsiedzi zastanawiali się, czy wychowywanie takiego dziecka ma sens.  Nie wyobrażali sobie, gdzie mogłaby pracować i co miałaby zrobić z życiem. Tymczasem Anna wspierana przez swoją rodzinę stała się osobą, dla której nie ma rzeczy niemożliwych.  
WIĘCEJ..
grafika człowiek bez barier
Rafał Korzeniewski | Wyróżnienie | Człowiek bez Barier 2025
Gdy siła podmuchu po wybuchu pocisku moździerzowego w bazie w Afganistanie zwaliła go na ziemię z wieży strzelniczej, myślał tylko o tym, że nie pozwolą mu dokończyć misji. Miał złamany kręgosłup w kilku miejscach,  bark wymagający śrub i wkrętów i strach przed nieznaną przyszłością. Jego misja jednak nigdy się nie skończyła.  Trwa w cywilu, wśród tych, którzy podobnie jak on, muszą odnaleźć w sobie chęć i sposób na to, by żyć bez munduru.  
WIĘCEJ..