Przejdź do treści głównej

Lider Dostępności 2023 - Centrum Przesiadkowe w Gliwicach

Przedstawiamy Laureata w konkursie Lider Dostępności 2023, w kategorii Duży obiekt użyteczności publicznej.

Centrum Przesiadkowe w Gliwicach

To przykład doskonale zrealizowanej inwestycji miejskiej, która nie tylko spełnia wymogi prawne dotyczące zapewnienia dostępności osobom ze specjalnymi potrzebami, ale również realizuje szereg rozwiązań mających charakter dobrych praktyk. Inwestycja w jednym miejscu koncentruje transport autobusów miejskich i metropolitalnych, autokarowych przewoźników krajowych i międzynarodowych. Kompleks Centrum Przesiadkowego połączono nowo wybudowanym tunelem z istniejącym dworcem PKP, dzięki czemu podróżni z łatwością mogą przesiadać się między różnymi środkami transportu.

Obiekt składa się z sześciu zadaszeń i dwóch budynków, układu drogowego, infrastruktury podziemnej, małej architektury oraz odrestaurowanej, zabytkowej wieży ciśnień. W budynku głównym i tunelu łączącym dworzec PKP z Centrum Przesiadkowym zamontowano windę dostosowaną do potrzeb osób z niepełnosprawnością. Użytkownicy obiektu, w tym osoby z niepełnosprawnością mogą skorzystać z trawelatora (ruchomej pochylni) prowadzącego z peronów do tunelu oraz pochylni w wyjściu z tunelu. W budynku głównym znajdują się m.in. toalety dla osób z niepełnosprawnością oraz rodziców z małymi dziećmi. Punkt Obsługi Pasażerów wyposażono w pętlę indukcyjną oraz obniżono w nim ladę.

Szczególną wagę przywiązano do dostosowania obiektu do potrzeb osób niewidomych i niedowidzących – w inwestycji uwzględniono sugestie przedstawicieli Polskiego Związku Niewidomych. W efekcie obiekt ma ponad 2,5 km ścieżek naprowadzających i pól uwagi, siedem tyflomap oraz tabliczki z wypukłym tekstem i w alfabecie Braille’a na drzwiach do pomieszczeń. Swobodne i bezpieczne poruszanie się po obiekcie zapewniają m.in. automatycznie otwierane drzwi, obniżone krawężniki przy przejściach dla pieszych, pasy ostrzegawcze na krawędziach schodów i przy różnicach poziomów, oznaczenia kontrastowe na szklanych drzwiach, liczne piktogramy oraz sygnalizacja świetlna z komunikatami głosowymi. 

Projekt architektoniczny: Mostostal Zabrze Biprohut S.A.

Inwestor: Urząd Miejski w Gliwicach


Realizacja: Oskar Zakrzewski

Film powstał w ramach projektu „Polska Bez Barier 2023” współfinansowanego ze środków Państwowego Funduszu Osób Niepełnosprawnych. 


PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

wideopodcast integracji
Żeby nie było cringu. Co może Standuper?
- Dostaję dużo fajnych informacji zwrotnych w rodzaju: «przez ciebie pójdę do piekła», bo śmiałem się z ludzi w hospicjum albo śmiałem się z osób niepełnosprawnych”. Ludzie to bardzo cenią i lubią – mówi w rozmowie z Mateuszem Różańskim stand-uper i psychoterapeuta Jakub Rafalski. Opowiada on o reakcjach publiczności na jego występy, planowanej książce i łączeniu pracy psychoterapeuty z występami komediowymi.- Dostaję dużo fajnych informacji zwrotnych w rodzaju: «przez ciebie pójdę do piekła», bo śmiałem się z ludzi w hospicjum albo śmiałem się z osób niepełnosprawnych”. Ludzie to bardzo cenią i lubią – mówi w rozmowie z Mateuszem Różańskim stand-uper i psychoterapeuta Jakub Rafalski. Opowiada on o reakcjach publiczności na jego występy, planowanej książce i łączeniu pracy psychoterapeuty z występami komediowymi. Materiał powstał w ramach projektu współfinansowanego ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.
WIĘCEJ..
grafika człowieka bez barier
Aleksandra Mieczkowska | Młody Człowiek bez Barier | Człowiek bez Barier 2025
Jej idolką jest mama. Silna kobieta, która samodzielnie wychowała dwoje dzieci. Przekazała im, że w życiu zbiera się  to, co się zasieje. Zachęcała do działania i spełniania marzeń. Ola stara się siać dobro. Kiermasze, koncerty, zbiórki  i akcje charytatywne to naturalne elementy jej życia.  Nie było w nim nigdy miejsca na rezygnacje i poddawanie się.
WIĘCEJ..
grafika człowiek bez barier
Rafał Korzeniewski | Wyróżnienie | Człowiek bez Barier 2025
Gdy siła podmuchu po wybuchu pocisku moździerzowego w bazie w Afganistanie zwaliła go na ziemię z wieży strzelniczej, myślał tylko o tym, że nie pozwolą mu dokończyć misji. Miał złamany kręgosłup w kilku miejscach,  bark wymagający śrub i wkrętów i strach przed nieznaną przyszłością. Jego misja jednak nigdy się nie skończyła.  Trwa w cywilu, wśród tych, którzy podobnie jak on, muszą odnaleźć w sobie chęć i sposób na to, by żyć bez munduru.  
WIĘCEJ..