Rozmowa z Renatą Szpilkowską-Lorenc, prezeską Stowarzyszenia Odzyskać Więzi, terapeutką, diagnostką i mamą dorosłego syna w spektrum autyzmu. Wywiad dotyczy jej osobistych doświadczeń, działalności stowarzyszenia, wyzwań stojących przed osobami w spektrum oraz powstającego domu „Przystań” – Wspomaganej Społeczności Mieszkaniowej dla dorosłych osób z niepełnosprawnościami.

Prorektor ds. studenckich UKSW, dr hab., prof. ucz. Anna Fidelus razem z Michałem Stańczukiem, kierownikiem Centrum Dostępności UKSW, uczelnianym koordynatorem ds. dostępności i koordynatorem Biura ds. Osób z Niepełnosprawnością UKSW w rozmowie z Justyną Smoleń-Starowieyską omawiają, jak uczelnia łączy twarde procedury z bardzo indywidualnym, podmiotowym podejściem do studentów z niepełnosprawnościami.

Tym razem porozmawiamy na temat, wokół którego narosło wiele mitów, nieporozumień, lęków i stereotypów. Będziemy rozmawiać o borderline u młodzieży. Coraz więcej nastolatków doświadcza trudności relacyjnych, lęku przed odrzuceniem, problemów z emocjami, a także zachowań autodestrukcyjnych. Jednocześnie osoby te często są oceniane jako niestabilne emocjonalnie, trudne czy manipulujące. W rozmowie spróbujemy przyjrzeć się temu tematowi z większym dystansem i zrozumieniem. Moim gościem jest Vivian Fiszer, psycholożka i założycielka portalu EmocjePro.

Wolontariat i filantropia w Polsce coraz rzadziej kojarzą się wyłącznie z jednorazową pomocą czy okazjonalną zbiórką. Coraz częściej stają się elementem szerszego podejścia do odpowiedzialności społecznej, współpracy i budowania relacji między biznesem, organizacjami społecznymi i obywatelami. O tym, jak wygląda dziś kultura pomagania w Polsce, co zmienia się w podejściu do wolontariatu i jakie wyzwania stoją przed sektorem, rozmawiamy z Pawłem Łukasiakiem, prezesem Akademii Rozwoju Filantropii w Polsce – ekspertem i praktykiem, który od lat obserwuje i współtworzy zmiany w obszarze zaangażowania społecznego. 

Łódzka Kolej Aglomeracyjna (ŁKA) od lat jest liderem dostępności dla osób z niepełnosprawnościami. Dostępne pociągi i dostępne autobusy cieszą mieszkańców regionu łódzkiego. Piotr Czarnota podróżuje i testuje trasę pociągiem ŁKA z Warszawy do Łodzi i autobusem z Bedonia do Brzezin.

- W wolontariacie chodzi o pomoc, o działanie, o otwarte serce dla drugiej osoby – dla drugiego człowieka – i o satysfakcję z robienia dobrych rzeczy” – mówi Joanna Kula, ekspertka ds. projektów społecznych w Fundacji BNP Paribas.

- Dostaję dużo fajnych informacji zwrotnych w rodzaju: «przez ciebie pójdę do piekła», bo śmiałem się z ludzi w hospicjum albo śmiałem się z osób niepełnosprawnych”. Ludzie to bardzo cenią i lubią – mówi w rozmowie z Mateuszem Różańskim stand-uper i psychoterapeuta Jakub Rafalski. Opowiada on o reakcjach publiczności na jego występy, planowanej książce i łączeniu pracy psychoterapeuty z występami komediowymi.- Dostaję dużo fajnych informacji zwrotnych w rodzaju: «przez ciebie pójdę do piekła», bo śmiałem się z ludzi w hospicjum albo śmiałem się z osób niepełnosprawnych”. Ludzie to bardzo cenią i lubią – mówi w rozmowie z Mateuszem Różańskim stand-uper i psychoterapeuta Jakub Rafalski. Opowiada on o reakcjach publiczności na jego występy, planowanej książce i łączeniu pracy psychoterapeuty z występami komediowymi. Materiał powstał w ramach projektu współfinansowanego ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Badaczka dźwięku, lektorka języka angielskiego i jedna z najbardziej niezwykłych polskich rejestratorek przyrody. Niewidoma  od urodzenia, od dziecka wsłuchuje się w świat bez poczucia światła. Nagrane bajki, programy, słuchane książki rozbudzały jej wyobraźnię. 

Gdy Anna przyszła na świat bez rąk, lekarze i sąsiedzi zastanawiali się, czy wychowywanie takiego dziecka ma sens.  Nie wyobrażali sobie, gdzie mogłaby pracować i co miałaby zrobić z życiem. Tymczasem Anna wspierana przez swoją rodzinę stała się osobą, dla której nie ma rzeczy niemożliwych.  

Jej idolką jest mama. Silna kobieta, która samodzielnie wychowała dwoje dzieci. Przekazała im, że w życiu zbiera się  to, co się zasieje. Zachęcała do działania i spełniania marzeń. Ola stara się siać dobro. Kiermasze, koncerty, zbiórki  i akcje charytatywne to naturalne elementy jej życia.  Nie było w nim nigdy miejsca na rezygnacje i poddawanie się.

Stanisława nie wie, co to jest odpoczynek. Rozpiera ją energia i wyniesione z rodzinnego domu poczucie obowiązku. Całe życie wstawała o 4:00. Najpierw, by pomagać przy krowach, owcach i ptactwie, potem by gotować kompot  dla zbierających torf, bez którego nie można było ogrzać domów w jej okolicy, i wreszcie, by zamarzniętą rzeczką lub wśród wysokich traw pomaszerować 4 km do szkoły. Dzisiaj ma 78 lat i pozwala sobie na luksus zaczynania dnia o 6:00, ale tempa nie zwolniła. Jej życie to działanie. Rytm jej dnia wyznacza praca.