Czy w związku ze wzrostem wydatków na obronność, sięgających 5 procent PKB, oraz koniecznością kontroli deficytu budżetowego, z agendy rządowej odsunięto prace nad ustawą o asystencji osobistej dla osób z niepełnosprawnościami? Słowa premiera Donalda Tuska, które padły na spotkaniu z wyborcami w Pabianicach mogą na to wskazywać.  

Asystencja jest jedną z kluczowych obietnic wyborczych Koalicji Obywatelskiej i elementem umowy koalicyjnej. Kwestia ta budzi emocje zarówno wśród organizacji społecznych, jak i w obrębie samej koalicji rządzącej. Marszałek Sejmu Szymon Hołownia 13 maja 2025 roku, powiedział:  

— Będziemy walczyć o asystencję osobistą. Mimo że nasi koalicjanci, Minister Finansów, blokuje tę ustawę po raz kolejny. Będziemy walczyć do tego stopnia, że jeżeli jej nie będzie — deklaruję — wyjdziemy z koalicji. 

Nie ma środków 

26 lipca 2025 roku w Pabianicach Premier Donald Tusk, zapytany o asystencję osobistą przez Ewelinę Brodzińską – radną, społeczniczkę i założycielkę dziennego domu pomocy oraz spółdzielni socjalnej „Empatia”, premier nie tylko potwierdził, że środki na ustawę nie są przewidziane, ale wprost wskazał na priorytety rządu: 

 – Nad asystencją też te prace trwają, ale muszę wam powiedzieć też słowo prawdy o tym, co jest w tej chwili możliwe. (...) My 5 procent [PKB] wydajemy na obronę. 1 procent PKB u nas na zbrojenia to jest ponad 40 miliardów złotych. (...) Te 2 procent to jest 80 miliardów złotych, których w tej chwili nie mam na innego typu projekty. 

 Premier dodał również: 
 

 – To nie jest ani ślepota, ani głupota, ani brak pozytywnego nastawienia, tylko ja też muszę działać w ramach poważnej odpowiedzialności za całość spraw państwowych, w tym te strumienie finansowe. 

Choć wypowiedź miała charakter wyważony, wielu odbiorców uznało ją za brutalne zderzenie z rzeczywistością i de facto – rezygnację z jednego z filarów nowoczesnej polityki społecznej. 

Czym jest asystencja osobista i dlaczego jest tak ważna? 

Asystencja osobista to forma wsparcia umożliwiająca osobom z niepełnosprawnościami samodzielne i niezależne życie. Asystent pomaga w codziennych czynnościach – poruszaniu się, robieniu zakupów, pracy, edukacji czy uczestnictwie w życiu społecznym. To usługa fundamentalna dla realizacji praw gwarantowanych m.in. przez Konwencję ONZ o prawach osób z niepełnosprawnościami, ratyfikowaną przez Polskę w 2012 roku. 

Społeczne rozczarowanie 

Sposób, w jaki rząd zakomunikował decyzję o wstrzymaniu prac nad ustawą, wywołał fala frustracji i żalu w środowiskach osób z niepełnosprawnościami oraz organizacjach działających na ich rzecz. Komunikat o „braku środków” padł bez wcześniejszych konsultacji, bez wyjaśnień, bez planu alternatywnego. 

Wielu opiekunów i aktywistów pyta dziś: czy rzeczywiście nie ma pieniędzy, czy nie ma woli politycznej? 

 W kontekście zwiększenia wydatków na obronność, zakupu sprzętu wojskowego i innych kosztownych inicjatyw – trudno uwierzyć, że znalezienie 6 miliardów złotych na wsparcie osób najbardziej wykluczonych jest niemożliwe.