Wszystkie artykuły

Weteran ranny w Afganistanie, potrójny medalista Invictus Games, wiceprezes Stowarzyszenia Rannych i Poszkodowanych w Misjach poza Granicami Kraju, człowiek czynu, który wspiera byłych żołnierzy po trudnych przejściach.

Gramy, by przeżyć przygodę. Stawić czoła potworom i samemu zostać potworem. Gramy, by choć na chwilę oderwać się od codzienności. I choć wiemy, że gry nie są odwzorowaniem rzeczywistości, to jednak coraz głośniej mówimy, że chcemy grać też postaciami z niepełnosprawnościami. Bo tak jak w innych gałęziach popkultury, tak i w grach komputerowych – reprezentacja naprawdę ma znaczenie.

W dzisiejszych czasach wielu ludzi czuje się samotnych. Dotyczy to również osób z niepełnosprawnościami. Z tego artykułu dowiesz się, co zrobić, aby randki stały się dla nich rzeczywistością, a nie tylko niedoścignionym marzeniem.

Schizofrenia może być dużym wyzwaniem nie tylko dla osoby z diagnozą tej choroby, ale też dla bliskich. Jak wyglądają relacje romantyczne z kimś, kto choruje na schizofrenię? Opowiadają o tym Kamila i Jadwiga.

Nauczycielka, bibliotekarka, samodzielna mama, bohaterka licznych reportaży, założycielka Stowarzyszenia „Da Się”. Po raz drugi w finale Konkursu „Człowiek bez barier”.

- Po przyjeździe z Polski do Kanady, mimo że znałam angielski na wysokim poziomie, często czułam, jak trudno jest precyzyjnie się komunikować. Niedługo po przyjeździe rozpoczęłam studia, które wymagały precyzji w porozumiewaniu się. Myślę, że do głębszego zainteresowania się AAC popchnęło mnie to osobiste doświadczenie oraz pewien zbieg okoliczności – opowiada w wywiadzie prof. Beata Batorowicz z Queen’s University w Kanadzie.

Badaczka dźwięku, lektorka języka angielskiego i jedna z najbardziej niezwykłych polskich rejestratorek przyrody. Jej płyty podbijają świat, a ona trafiła na listę 100 najbardziej wpływowych kobiet świata według BBC.

– Skarga zadziałała. Mamy przed szkołą piękny parking i czekamy na dokończenie wykonywania decyzji, czyli instalację windy i dostosowaną toaletę – powiedział Integracji Jakub Purc, ojciec chłopca z niepełnosprawnością ruchową.

Dorastała o kilka kroków od boiska. Tam spędzała wakacje i wolne popołudnia. Po cichu marzyła, że zostanie piłkarką. Od pierwszych dni na murawie wiele się w jej życiu zmieniło, ale miłość do piłki nożnej i rozgrywanego na hali futsalu przetrwała.

Rodzaj placówki edukacyjnej powinien być dostosowany do możliwości dziecka. Teoretycznie jest on określony w orzeczeniu państwowej poradni psychologiczno-pedagogicznej. W praktyce, poradnia wpisuje wszelkie możliwe rodzaje placówek, żeby „nie zamykać dziecku drogi”, a rodzic pozbawiony tej cennej wskazówki, może podjąć błędną decyzję. 

Mimo że Unia Europejska od lat promuje niezależne życie osób z niepełnosprawnościami, rzeczywistość w państwach członkowskich, w tym w Polsce, wygląda dramatycznie inaczej. Najnowszy raport przygotowany na zlecenie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych PE (EMPL) ujawnia, że liczba dorosłych Polaków w domach opieki podwoiła się w ciągu dekady, a unijne miliardy często zamiast uwalniać ludzi, są wydawane na remontowanie ich "więzień". 

Raport Learning to change, przygotowany przez konsorcjum europejskich organizacji kultury Europe Beyond Access, nie pozostawia złudzeń. Idea dostępności coraz śmielej wkracza do świata kultury, ale w dziedzinie formalnego szkolnictwa artystycznego osób z niepełnosprawnością wiele zostało do zrobienia. O wyzwaniach, teatrze, społecznej różnorodności i pełnej nadziei przyszłości rozmawiamy z Agatą Adamiecką-Sitek, teatrolożką, wykładowczynią Akademii Teatralnej w Warszawie, która miała swój udział w powstawaniu raportu.