Był piękny, słoneczny poranek, usiedliśmy w festiwalowej kawiarence, podczas jednego z wielu przeglądów filmowych. Była kawa, dobre ciastko i głównie mój monolog. Rozmówca uśmiechał się, czasem dodał kilka słów, ale głównie słuchał. Z piękną uważnością. „Nie zrobię klasycznego wywiadu – pomyślałam – to się nie uda”. Odpowiedzi na moje złożone pytania nie będą możliwe. Krzysztof nie udaje, że choroby nie ma, że udar mózgu nie pozostawił śladu. Ma problemy z płynnym mówieniem, ale nadal jest wspaniałym aktorem, używa tylko do tego innych środków. W tym artykule spiszę po prostu moje refleksje o najciekawszym i dla mnie osobiście najbardziej charyzmatycznym polskim aktorze – Krzysztofie Globiszu. Będzie to opowieść o człowieku, który nigdy się nie poddał. 

Tak zwane zachowania trudne, agresja i często poprzedzająca ją autoagresja to codzienność osób autystycznych i ich bliskich. Co się za nimi kryje? Jak wpływają one na funkcjonowanie rodziny i jak można pomóc osobom autystycznym oraz ich rodzinom?

— Głusi raczej wykonują podstawowe prace (zawody niskopłatne, nie wymagające wysokich kwalifikacji), mało jest głuchych wykonujących zawody wymagające wyższego wykształcenia/wysokich kompetencji (nawet jeśli je mają) — informuje nas Bartosz Stępień ze Spółdzielni Socjalnej Fado.   

– Często zanim osoba w spektrum autyzmu naruszy czyjąś cielesność, poprzedza to autoagresja: uderza się, wbija paznokcie, wali głową w ścianę. To jej ból, przebodźcowanie, frustracja. Intencją osoby z autyzmem nie jest skrzywdzenie kogoś, ale próba poradzenia sobie z bólem, często niewidzialnym dla otoczenia – mówi nam w rozmowie Adam Kompowski, prezes Fundacji Dom Autysty, ojciec dorosłego mężczyzny z autyzmem i niepełnosprawnością intelektualną, a także wiceprzewodniczący Porozumienia Autyzm-Polska.

- Dostaję dużo fajnych informacji zwrotnych w rodzaju: «przez ciebie pójdę do piekła», bo śmiałem się z ludzi w hospicjum albo śmiałem się z osób niepełnosprawnych”. Ludzie to bardzo cenią i lubią – mówi w rozmowie z Mateuszem Różańskim stand-uper i psychoterapeuta Jakub Rafalski. Opowiada on o reakcjach publiczności na jego występy, planowanej książce i łączeniu pracy psychoterapeuty z występami komediowymi.- Dostaję dużo fajnych informacji zwrotnych w rodzaju: «przez ciebie pójdę do piekła», bo śmiałem się z ludzi w hospicjum albo śmiałem się z osób niepełnosprawnych”. Ludzie to bardzo cenią i lubią – mówi w rozmowie z Mateuszem Różańskim stand-uper i psychoterapeuta Jakub Rafalski. Opowiada on o reakcjach publiczności na jego występy, planowanej książce i łączeniu pracy psychoterapeuty z występami komediowymi. Materiał powstał w ramach projektu współfinansowanego ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Większość z nas trzyma pieniądze w banku, nie zastanawiając się, co stałoby się z nimi w sytuacji, gdyby bank nagle przestał działać. Choć to mało prawdopodobne, takie przypadki zdarzają się nawet w stabilnych gospodarkach. W Polsce jednak klienci mogą spać spokojnie – nad bezpieczeństwem ich pieniędzy czuwa Bankowy Fundusz Gwarancyjny (BFG).