Przejdź do treści głównej
Lewy panel

Wersja do druku

Renta a 500 plus

27.09.2019
Autor: I.

Jestem osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, dziennie walczę, by dać radę ogarnąć chorobę, pracę i życie, od kilku miesięcy w końcu mam rentę. Czy to jest kara za moje starania, że nie dostanę 500+?

Szanowna Pani,

zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji, która wejdzie w życie w dniu 1 października 2019 r. – świadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji przysługuje osobom:

  1. które ukończyły 18 lat i których niezdolność do samodzielnej egzystencji została stwierdzona orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji, albo
  2. orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji, albo
  3. orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym i niezdolności do samodzielnej egzystencji, albo
  4. orzeczeniem o całkowitej niezdolności do służby i niezdolności do samodzielnej egzystencji.

W świetle art. 2 ust. 2 w/w ustawy – świadczenie uzupełniające przysługuje osobom uprawnionym, które nie posiadają prawa do świadczeń pieniężnych finansowanych ze środków publicznych albo suma tych świadczeń o charakterze innym niż jednorazowe, wraz z kwotą wypłacaną przez zagraniczne instytucje właściwe do spraw emerytalno-rentowych, z wyłączeniem renty rodzinnej przyznanej w okolicznościach, o których mowa w art. 68 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1270 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 39, 730 i 752), zasiłku pielęgnacyjnego oraz innych dodatków i świadczeń wypłacanych wraz z tymi świadczeniami na podstawie odrębnych przepisów przed dokonaniem odliczeń, potrąceń i zmniejszeń, nie przekracza kwoty 1600 zł miesięcznie.

Ponadto zgodnie z art. 4 ust. 1 w/w ustawy – świadczenie uzupełniające przysługuje osobie uprawnionej w wysokości nie wyższej niż 500 zł miesięcznie, przy czym łączna kwota świadczenia uzupełniającego i świadczeń, o których mowa w art. 2 ust. 2, nie może przekroczyć 1600 zł miesięcznie, z zastrzeżeniem włączeń, o których mowa w art. 2 ust. 2.

Art. 26. 1. w/w ustawy przewiduje, iż w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, osoby posiadające w tym dniu orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności i nieposiadające orzeczenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1, mogą wystąpić z wnioskiem o wydanie tego orzeczenia wraz z wnioskiem o świadczenie uzupełniające, jeżeli jest spełniony warunek, o którym mowa w art. 2 ust. 2.

2.  W przypadku wydania orzeczenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1, świadczenie uzupełniające przysługuje od miesiąca złożenia wniosku o świadczenie uzupełniające, na zasadach określonych w ustawie.

Jeżeli nie posiada Pani orzeczenia ZUS zawierającego stwierdzenie, iż jest Pani niezdolna do samodzielnej egzystencji, będzie mogła Pani złożyć wniosek do ZUS-u, o przyznanie świadczenia uzupełniającego, w tym wypadku zostanie Pani skierowana na badanie do lekarza orzecznika ZUS w celu stwierdzenia, czy jest Pani niezdolna do samodzielnej egzystencji, ponieważ samo orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności nie daje bezpośrednio prawa do świadczenia uzupełniającego.

 

Z poważaniem,

Grzegorz Jaroszczyk, prawnik

 

Prawy panel

Sonda

Czas pracy osoby z niepełnosprawnością nie może przekraczać 8 godzin na dobę, a przy stopniu znacznym lub umiarkowanym – 7 godzin. Czy słusznie nie stosuje się tych zasad m.in. do osób zatrudnionych w ochronie?

Biuletyn

Wspierają nas